Tegenwoordig is de kantonrechtersformule de algemeen geaccepteerde formule om de hoogte van de ontslagvergoeding / gouden handdruk te bepalen. Van belang voor de kantonrechtersformule is de duur van het dienstverband, leeftijd van de werknemer, en verwijtbaarheid van het ontslag. De kantonrechtersformule is ook wel bekend als de ABC-formule. De componenten A, B en C staan voor:

• Aantal gewogen dienstjaren (A)
• Bruto maandinkomen (B)
• Correctiefactor (C)

Vermenigvuldigen van deze drie componenten met elkaar resulteert in de hoogte van de ontslagvergoeding.

Uitleg:  Aantal gewogen dienstjaren (A)

(A) Het gewogen aantal dienstjaren wordt berekend aan de hand van het gewerkte aantal dienstjaren voor de werkgever, gewogen door middel van de leeftijd. De weging van de formule die is ingegaan per 2009 werkt als volgt (vóór 2009 golden andere factoren):

Voor bepaling van de dienstjaren en afronding is het van belang om de datum in dienst en datum uit dienst te gebruiken.

Uitleg: Bruto maandinkomen (B)

(B) De volgende delen moeten in aanmerking worden genomen bij bepaling van het bruto maandinkomen:

Uitleg: Correctiefactor (C)

(C) De correctiefactor is de enige subjectieve en onderhandelbare factor in de kantonrechtersformule. Deze geeft aan in hoeverre het ontslag in de risicosfeer van de werkgever ligt of te verwijten is aan de werkgever of werknemer. Indien de reden tot ontbinding van het contract in de risicosfeer van de werkgever ligt en er geen verwijtbaarheid toe te wijzen is aan één van de partijen, wordt een correctiefactor van 1 aangehouden.

Is er verwijtbaarheid van één der partijen of verwijtbaarheid over en weer, dan zal de mate hiervan weergegeven worden in de correctiefactor (C-factor). Ook de hoeveelheid scholing die een werkgever heeft geboden, de arbeidsmarktpositie van de werknemer, en de financiële situatie van de werkgever worden meegenomen in bepaling van de C-factor. In de praktijk zal de correctiefactor maximaal 2 zijn. Doordat de verschillende factoren A,B en C vermenigvuldigd worden met elkaar zal een verschil in de correctiefactor een aanzienlijke invloed hebben op de hoogte van de ontslagvergoeding.

Voorbeeldberekening kantonrechtersformule:

Een 52-jarige werknemer met een dienstverband van 22 jaar heeft ontslag aangezegd gekregen door de werkgever. De werknemer is net een maand 52 dus zal gerekend worden vanaf het 30^ste levensjaar. Zijn laatstverdiende inkomen bedroeg € 5.000 per maand bruto (inclusief alle structurele componenten). De kantonrechter wordt gevraagd het contract te ontbinden. De kantonrechter ziet hier niets toe in de weg staan, ontbindt het contract, en kent de werknemer een vergoeding van € 115.000,- toe. De vergoeding is als volgt opgebouwd:

A wordt als volgt berekend:

B wordt als volgt berekend:

Het bruto maandinkomen bedraagt € 5.000,- per maand inclusief vakantiegeld, 13^de maand, en andere structurele looncomponenten.

C wordt als volgt berekend:

De kantonrechter ziet geen reden om af te wijken van een correctiefactor van 1, en gaat over tot een neutrale ontbinding.

De factoren A (23) x B (5.000) x C (1) gecombineerd resulteert een vergoeding van € 115.000,-.

Belangrijk om te weten: Wetvoorstel maximale ontslagvergoeding voorlopig uitgesteld

Maximale ontslagvergoeding van € 75.000,- bij hoge inkomens is  voorlopig uitgesteld
Het kabinetsvoorstel maximering ontslagvergoeding wordt voorlopig niet behandeld door het demissionaire Kabinet Balkenende 4. Dit wetsvoorstel wordt gezien als controversieel en behandeling wordt daarom in ieder geval uitgesteld tot na de verkiezingen.

Het wetsvoorstel schrijft voor dat voor werknemers met een hoger jaarinkomen dan € 75.000,- de ontslagvergoeding maximaal 1 jaarinkomen mag bedragen. Dit plan van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid moet leiden tot een wettelijk vastgestelde maximale ontslagvergoeding. Een werknemer met een jaarinkomen van €100.000,- zou bij ontslag maximaal 1 jaarsalaris
(= € 100.000,-) mogen meekrijgen. Dit maximum geldt ook bij lange dienstbetrekkingen, bijvoorbeeld 15 jaar of langer. Werknemers die minder verdienen dan € 75.000,- zouden wel altijd recht hebben op de gebruikelijke kantonrechtersformule.

De kantonrechtersformule blijft dus voorlopig gelden, ook voor de hogere inkomens. Het wetsvoorstel “maximering ontslagvergoeding” zal zeer waarschijnlijk pas na de verkiezingen in juni 2010 opnieuw behandeld worden.